1. YAZARLAR

  2. Murat Bozdemir

  3. Kerkük ve Efrin Düşerken…
Murat Bozdemir

Murat Bozdemir

Yazarın Tüm Yazıları >

Kerkük ve Efrin Düşerken…

A+A-

 

Bombalar yağıyordu üzerimize

Benliğimizi eziyordu o ağır paletleriyle tanklar

Yaralarımız soğumadan

Dağlanıyordu tüm benliğimiz tekbir sesleriyle

Uyumayan gözlerle çıktığım sokaklar pis kokuyordu

“İnsan neden konuşmak istemez”

Anladım sanki

Hepimiz geçmeyen dağın utancıyla dolaşıyormuşuz…

 

Yaralarımız iyileşmeden kapanıyor. Travmatik bir toplumun yükünü taşıyamıyoruz artık. Bir yara kapanmadan ikinci bir yarayla uğraşmak zorunda kalıyoruz. “Ah belim” dememizden çok zaman geçmeden, acılarımızın soğumasına izin vermeyen bombalar yağıyordu, “Ah varlığım” dediğimiz yeni bir döneme geçtik.

Birileri çıksa sağalmayan yaramıza bir ağıt yaksa, hepimiz onun eşliğinde hep birlikte ağlasak ne olur. Hep birlikte ağlamayan toplumlar hep birlikte küfretmeye başlıyor birbirlerine.

Ey kürdün acılarıyla asırlara meydan okumuş dengbejleri Kerkükte tanklar ezerken benliğimizi, Efrinde gökten acı yağarken söyleyecek bir kılamımız da mı yok!

Madem iyileşmiyor yaralarımız, bizlere acılarımıza katlanacağımız bir ağıt yazın. Emin olun, yüzleşmediğimiz her yaramız kangrene dönüşecek. Buna izin vermeyelim. Bazen tam da kaybettiğinizi düşündüğünüz anda kazanırsınız.

Edith piaf’ın ‘paris semaları altında şarkısında;

Ama Paris seması
Çok zalim değildir
Affedilmeyi umarak
Bir gökkuşağı sunar

…………

Ama Kerkük-Efrin seması

Çok zalim değildir

Affedilmeyi umarak

Bir gökkuşağı sunar…

demek çok zor olmasa gerek. Her şey aslına döner. Topraklarından, tarihlerinden sürülmüş halkları yine tarih gönderecek oraya. Bazen tarihin ağır yükü altında eziliyoruz, biliyorum. Ama tarihin ağır yükünü hep birlikte yüklenerek taşıyabiliriz.

Ey kürdün varlığını sesine yüklemiş dengbejler; tekrar, yeniden yola çıkma zamanı. Sabah ilk işimiz güneşin üzerimize doğmasına izin vermeden kömür karası gözleriyle bir halkın birbirlerinin gözlerine güvenle bakmasını sağlayacak, yeni bir Halepçe yazmak olsun.

Bir millet bazen mezar başlarında var olur.

Umut; yeniden ve bıkmadan yola çıkmanın kısa adıdır.

İnsanlar gibi toplumlarda düştükleri yerden kalkarlar

Kerkük ve Efrin düşmez, bizim gönlümüzden ve dilimizden düşmedikçe

Yeniden Kerkük, yeniden Efrin, yeniden müjdeci baharlara merhaba…

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
2 Yorum